10 Februari..
Vier jaar geleden,ben je van ons weggegleden.
Vier jaar van intense pijn,
het had allemaal zo mooi kunnen zijn.
Nu missen we je alle dagen,
zitten nog steeds met heel veel vragen.
Waarom had jij niet wat meer geluk?
waarom ging bij jou alles stuk?
Ook jij wilde graag leven,
was graag bij ons gebleven.
Een normaal leven met een lieve vriendin,
waarom zat het er bij jou niet in?
Vandaag is het carnaval,
iedereen doet mal,
iedereen heeft plezier,
maar jij bent nooit meer hier.
Elke keer weer die pijn,
waarom kun je niet meer bij ons zijn?
Het blijft knagen in mijn hart,'
jongen, je was voor mij zo apart.
Vandaag zijn we naar Rozenburg geweest,
Irma's schoonmoeder is jarig, dus is er feest.
Ja, het leven gaat verder, wij moeten mee,
en ik ben ook heel tevree.
Al denk ik aldoor aan jou,
omdat lieve jongen, ik zo veel van je hou.
Ik zal je nooit vergeten,
maar dat zul je wel weten.
Het is in het leven niet alleen maar
rozengeur en maneschijn,
iedereen heeft tijden van verdriet en pijn.
Ook nu is er weer iets op til,
maar dat hou ik nog maar even stil.
Het is weer een spannende tijd,
er is weer iemand die lijdt.
Zo gaat dat nu eenmaal in het leven,
je moet het overgeven.
Maar ondanks verdriet en pijn,
zal het toch elk jaar weer carnaval zijn.
En dat is goed, men heeft ontspanning nodig,
even een adempauze, dat is niet overbodig.
Daarna kun je dan weer verder gaan,
met een lach, en soms met een traan.
Gedicht details
Dichter
- Helder-rozze
- 2009-11-25 14:03:38
- Catagorie : actualiteit
- Aantal letters : 1468
- Aantal woorden : 268
- Aantal regels : 43
- Tags : februari, vier, jaar