inloggen

Beeldbuis

alleen in huis
geborgen in angst
zat ik voor een beeldbuis
te wachten op ontvangst
hier is iets niet pluis
ik kan het wel vergeten
m'n tv geeft niet thuis
hij is versleten

de minuten versteken
met beeld op ruis
in gedachten verzonken
piepende oren door gesuis

mijn angst is verdwenen
de horror vergaan
met trillende benen
grijp mijn kans
en gooi dat ding uit het raam

beland op een boot
ik woon vlak naast een sloot
het was weer verschenen
mijn angst voor velen
gooide de idioot
terug met stenen

het leek wel die horror
het was niet voorbij
de film zonder humor
is realiteit bij mij

gevlucht door angst
raak in paniek
val achterover
het was net acrobatiek
het leven op zijn wrangst

beland in het ziekenhuis
met rolstoel en al
gekneusd en gebroken
van die achterover-val

dagen later weer thuis verschenen
vastgeketend in bed
in gips door stenen
voor een nieuwe televisie gezet
van top tot tenen
met een aangiftebiljet

de man in kwestie
gaf niet thuis
hij was verdwenen
met mijn oude
beeldbuis



marcellino

Vergelijkbare gedichten