Els..
Els...
Bij Els voel ik de neiging weg te dromen,
maar word dan wreed gewekt door streepje X
zodat ik, ongelukkige , tot het besef moet komen
zo’n rijmpje... mooie dromer... wordt weer niks
voor iemand, die zulke prachtige akkoorden
op haar liefelijke levensharp bereikt
reiken zelfs de béstbedoelde rijmelaarswoorden
slechts tot de hoogte waarbij elke keer weer blijkt
(als bij Icarus)... veel te hoog te blijven
voor geesten slechts met kunst-vleugelen bedekt
moge daarom uw mooie naam hier prijken
als vlag, die deze laffe lading dekt...