Kerstgedachte
Het is Kerstmis.
Er is niet de traditionele sneeuw.
Zelfs de flonkerende sterren ontbreken aan de hemel, wanneer ik door de nacht naar de kerk loop.
Overal rondom hoor je het feestelijk gebeier van de klokken.
Ze verkondigen, zoals ieder jaar weer, de overbekende boodschap.
De mensen luisteren er naar, zoals dat alleen met Kerstmis kan.
Waarom kan er niet geluisterd worden op ándere dagen?
In ándere weken en maanden van het jaar?
In de harten van de mensen is voor één keer Vrede.Ook in de oorlogslanden is er wapenstilstand. Men hoeft niet bang te zijn om in de loopgraven te worden overvallen door de vijand. Met Kerst kun je dat even vergeten.
Duizenden doden die vallen. Soldaten. Volken. Mensen die elkaar haten. Maar, wat gebeurt er met de vrouwen wier man daar vecht, ver bij hen vandaan, in een gevaarlijk gebied waar de dood op de loer ligt. Het is hard, om te weten dat er nog andere mensen zijn die niet, zoals wij, zorgedloos feest kunnen vieren. Laat ons inzien hoe gelukkgi we hier leven, en vergeet ook die ellende niet die er is, de honger, de oorlog. Twee dagen is het Vrede.Maar, daarna wordt er weer des te harder gevochten. Lief, pasgeboren Christenkind, mogen wij je nederig vragen of er eindelijk échte Vrede mag komen over heel de wereld?
Achtergrond informatie
De berichten in de krant en op de televisie.