Sikkels eh
Sikkels blinken...Sikkels blinken, kreten klinken,
bloedrood kleurt het gras....
hoe kon je mij zó wreed verminken,
waar ‘k niet eens aan ‘t zingen was ?
Mijn gulden roede ( moe van ‘t wachten )
raakte speels haar plekje aan
met maar één wens nog in gedachten,
had ‘ie dat maar niet gedaan......
Een flits en met haar zilv’ren sikkel
onthoofdde zij (oh. raadsel vrouw)
m’n arme lust-verblinde pickel,
die dit nooit meer proberen zou...
Nu is deze leeuw wat minder mans Nel
met ‘n eigen schuld maar vreemde bult,
we hebben lang genoeg nu sjans wel,
maar nu ik mag, ben ‘k uitgebruld...
Gedicht details
Dichter
- Jasterke
- 2008-07-15 09:06:21
- Catagorie : actualiteit
- Aantal letters : 610
- Aantal woorden : 104
- Aantal regels : 17
- Tags : sikkels