inloggen

De zeemeeuw

De meeuw, zie hem vliegen,
Hoog in de hemelsblauwe lucht.
Zijn vleugels klapwiekend in zijn vlucht.
Ik geef ze in gedachten jouw naam.
Ik laat me meevoeren met hem met een zucht
Hij neemt me mee met zijn vrije geest
Bezingt zijn vrijheid, nooit meer pijn,
Steeds plezier, nooit meer frustratie.
Hij neemt me mee naar verre einders
Overtuigt me dat dit zijn einddoel is.
Neemt me mee op wiegende golven
dit spel zal hij doen iedere morgen.
Hij zegt “luister naar de wind” en zie je zal me horen
Storm, regen, wind, samen zal het klinken als
engelenkoren.
Lieve namen zullen steeds naar me toewaaien
En me eraan herinneren aan de liefde die we samen
zaaiden.
Hij neemt me mee naar moeder zon
En hij zegt dat hij zich blijvend zal koesteren aan die
warme lichtbron.
Het is tijd om los te laten, niet zonder pijn,

Vlieg maar, je verre horizon tegemoet.
Je geest is vrij!
Het ga je goed!

Achtergrond informatie

bij sterven van een bewoner

Vergelijkbare gedichten