Hoe het leven zal draaien..
Ze stapt op het padhoort de krakende steentjes
bibbert wel wat
alles is koud en nat
Het is lang gelée
maar de lucht hangt hier nog vol
met al hun wee en wel
al hun kommer en kwel
Ze kijkt om het hoekje heen
en ziet hem daar plotseling zitten
helemaal alleen
met een stok en een windsel rond z'n been
Geschrokken blijft ze stiekem een poosje kijken
Onder de indruk van zijn rimpels en grijze haren
nooit gedacht dat hij zo oud zou lijken
Dat hij onder de jaren zou kunnen bezwijken
Té veel schrik en pijn om nog met hem te praten
hoewel ze dacht dat het een opluchting zou zijn
Ze dacht dat hij haar terug in zijn hart zou laten
Maar beseft dat hij haar net zo goed...
nog wel eens zou kunnen haten
Ze draait zich om en is weer weg...heel vlug
misschien komt ze nu echt nooit meer terug
Het ligt eraan uit welke richting de wind zal waaien...
Het ligt eraan hoe het leven voor hen zal draaien
Het ligt eraan wat die van hier boven nog in petto heeft
Het ligt eraan hoelang ieder van hen nog leeft
