Haar naam..
En hij schreef haar naam in het natte zandvuil was zijn broek, nu ook zijn hand
de wind sneed door hem heen
als het geween
van een baby in nood
als de geur
van de dood
Het water kwam op
koud en nat werden zijn benen
hij bleef maar zitten
turen
kijken
naar haar naam
in het zand
tot die uiteindelijk was verdwenen
hij stond op
het ritueel van weken
probeerde tevergeefs een sigaret aan te steken
zijn handpalmen in een bolle vorm
die het vuur moesten beschermen
tegen de storm
zijn ogen half dichtgeknepen
eenzaam en niet begrepen
liep verder langs het strand
zonder doel
verdwaald
steeds verkeerd gelopen
liefde
hij durft er niet meer op hopen
Gedicht details
Dichter
- Kaatje
- 2009-04-01 14:42:28
- Catagorie : eenzaamheid
- Aantal letters : 682
- Aantal woorden : 119
- Aantal regels : 29
- Tags : wind, baby, handplam