De sponningen van het duister
Het is niet zozeer dat mijnhart de vluchtweg is van de bruid, neen
de jonker was van huis uit arm
***
kromme tekens een stip met een haal
met aan het eind dat open maar verwaant
steeds maar weer het antwoord weet
al zijn de vragen onschuldig
doch is het berouw verankerd
in het meisjes hart dat niet één
maar vele kamers had.
en dan zo-even en zo fictief
dat god de namen niet eens wist
sloop hij in de rode nacht
als een dief door de sponningen
van het duister
Gedicht details
Dichter
- Elze
- 2009-11-04 19:32:04
- Catagorie : emoties
- Aantal letters : 484
- Aantal woorden : 92
- Aantal regels : 16
- Tags : sponningen, van, duister