De wijde horizon
ik ben op de topde wind spoelt in mijn oren
zoals de golven komen en weer gaan
een zacht geruis vult mijn hoofd
ik zit daar helemaal alleen
met niets anders dan het praten van de wind in mij oor
langzaam aan zie ik ook mijn
laatste vriend weg gaan
de horizon kleurt rood
de wijde horizon ...
alleen, als enige
kijkend hoe het landschap
voor mijn ogen word gevormd
het lijkt alsof de natuur de schilder, de verf en het penseel is.
en het mooiste moet nog komen...
... de maan
de sterren verschijnen
langzaaam aan de horizon
duizend lichtjes
en ik denk aan jou
Gedicht details
Dichter
- Janes
- 2008-01-02 13:04:12
- Catagorie : emoties
- Aantal letters : 592
- Aantal woorden : 107
- Aantal regels : 20
- Tags : liefde, natuur, schoonheid