Geplastificeerde gedachten

gedregd heb ik naar lieve woorden
naar een hand op mijn schouder
maar wat ik voelde waren voegen
die leeg waren van cement

eigenaardigheden in een tijdgeest
waar verlangen de vrucht droeg
van teleurstelling en de gang
van kroeg naar kroeg

heb gedacht met nieuw mortel
het fundament te plastificeren
om wat buiten is daar te houden
en het binnenste te laten rijpen