Haar eeuwige taal
stil zijnin de uren van de ochtend
terwijl neveldruppels
zacht het rozenblad beroeren
en ik
met trieste ogen
kijk naar de witte steen
spreekt de stilte
haar eeuwige taal
Reacties
- trudyvis schreef op woensdag 18 mei 2011
Sorry ik was mijn waardering vergeten te geven.
Trudy Vis geeft een welverdiende 9.
gegeven door trudyvis - trudyvis schreef op woensdag 18 mei 2011
De mooiste taal die men kan spreken is met geen woord uit te drukken.
Bedankt voor alle eenvoud in dit prachtige gedicht.
Trudy Vis.
gegeven door trudyvis
