Intens
Wat zien je ogen, zo ver weglangs me heen, omhoog wegzwevend,
naar het andere ver heen
zijn het mooie beelden? Ben je bang
wat zou ik je graag helpen
bij het verklaren mam.
Je gaat steeds verder,
naar dat onbekende,
ik duw mijn gezicht tegen je wang,
en zegt de juiste woorden.
Je begrijpt de aardse taal,
en laat dit blijken door een traan,
je raakt weer verder en zucht,
Een laatste zucht,
je bent niet meer bij me.
Waar ben je nu?
Kan ik je bereiken?
Ik kan niet zonder je, je bent mijn maatje,
mijn roots, mijn schakel, mijn gen.
Ik moet en zal nu verder,
ik weet niet hoe,
Je schreef “zeg niet het lukt niet, want het lukt wel”
ik huil de hele dag,
ik mis ons gelach.
