Verdriet
wat doe ik niet goed wat maak het dat,het ene briefje het smsje of de mail of iets wat ik niet vat.
het blijven open vragen het doet me heel veel pijn,
ik dacht dat ik het wel aan kon maar ik ben te klein.
het gaat om het vertrouwen de liefde en zo meer,
want ik ga me niet meer pijnigen dat niet nog een keer.
ik hoop dat je gaat denken heel diep bij jezelf van bin
en hoop dat je het gaat vinden dan heb je alvast een begin.
de tranen blijven lopen de tranen van verdriet,
er zal ooit een dag komen dat je het zelf inziet.
mijn liefde die blijft branden die krijg je echt niet uit,
maar kijk naar m'n hart en kijk door die ruit.
je gaat het wel vinden het komt op je pad,
net als ieder ander maakt het je soms mat.
laat de glinstering schijnen geef je ogen de kost,
je zit in de branding net als menige rots.
blijf voor je geluk vechten geef het niet op,
dat is iets van jezelf dat is je eigen trots
mijn wereld is nu wankel onstabiel als ik weet niet wat,
ik moet het ook zelf vinden mijn eigen vertrouwde pad
verdriet hoort bij het leven dat zelfde voor de pijn,
ik weet het is nu niet anders het is nu even niet fijn,
ik weet ook niet wat het zal brengen hoe het verder met ons gaat,
weet niet meer waar m'n plek is laat staan dat ik weet waar ik sta. ik moest dit even schrijven want praten ga me slecht af
dan ga ik steeds weer janken en dat is natuurlijk laf.
liefde is voor eeuwig je hele leven lang,
maar ben je niet zo zeker dan word je er van bang
