De fout van mijn leven..
Twee prachtige zonen is het mooiste dat hij me heeft gegeven..Voor de rest was het een hel en niet met hem te leven.
Zijn drank en drugs stonden bovenaan..
tot slot van rekening begon hij me ook nog te slaan.
Verkeerde vrienden en andere vrouwen in zijn leven..
En dan blijven denken dat ik hem zou vergeven??
Hoe kon hij zo ver gaan en liet ik het zo ver komen..
Mijn leven was verziekt, weg met al mijn dromen.
Die pijn die jij ons hebt aan gedaan..
Je was me niet waard maar wilde me niet laten gaan.
Jaren lang heb je mijn leven vergalt..
Kinderjaren van je kids verknalt.
De titel vader mag jij niet dragen..
Je zoons denken niet aan je, stellen ook geen vragen.
Ben je trots op wat je allemaal hebt gedaan..
Ik haat je ... loop maar naar de maan.
Je kids waren je toch veel waard ??
Waarom heb je ze niet al dit leed bespaard?
Je kinderen hebben het nu goed, hebben een mooi leven..
Maar jou, als zogenaamde papa, zullen ze nooit meer vergeven.
Ze krijgen nu een mooie jeugd en kindertijd..
En geloof me klootzak alleen van jou heb ik spijt!!
