Mijn verhaal..... tot nu toe
Andrea is de naam van een jonge vrouw,een meisje waar ik zielsveel van hou.
Andrea is de naam van een prachtig figuur
een beeldschoon lichaam, zo natuurlijk, zo puur.
Andrea is de naam van een groots vertrouwen,
een fundering waar je op kunt bouwen.
Andrea is de naam van het kippenvel dat je krijgt wanneer ze naar je glimlacht
Andrea is de naam van een persoon die me heel veel moois heeft gebracht.
Al dat mooie is niet meer,
ik ben de fout in gegaan keer op keer op keer.
Ik wilde mezelf verbeteren, veranderen, maar daar was zij niet toe in staat.
Ze vindt dat je met veranderen jezelf verraad.
Ze heeft me zo vaak vergeven en is toen gewoon weer door gegaan;
en 1 voor mij zo pijnlijke fout van haar en ik kon het simpelweg niet meer aan.
Ik kon het dus niet meer aan, maar Niet eens zozeer door de gemaakte fout,
meer het antwoord wat volgde, dat ze het zo weer zou doen en dat ze me dan bewust veel pijn deed, liet haar volledig koud.
Meisje, ik maak veel fouten, jij bijna niet, is dat de reden dat ik je nu moet vergeven? Ja?
Maar schat, Mis ik dan de waarheid niet?
Het is 1 van de zoveel oprechte vragen van mijn kant, maar een ding weet ik vrij zeker “het is te vroeg om uit elkaar te gaan”, doe het niet.
Het maakt me geen donder uit waar ik dan met jou belandt.
Helaas zijn we op dit punt 2 tegenpolen, bij mij mag het gevoel heersen, bij jou viert de ratio altijd het feest.
Voor jou is gevoel, als een vals en ongecontroleerd beest.
Maar, ook een vals beest is zuiver geboren
en is puur door zijn omgeving en opvoeding tot de onbetrouwbare groep gaan horen.
Voor degene die deze 2 zinnen niet snapt of niet wil begrijpen,
je emotionele gevoel is net als een vrucht het heeft tijd nodig om te rijpen.
Enfin, jij was duidelijk wel klaar met mij,
dat zei je ook en dus is een periode van intens geluk, strubbelingen, liefde, problemen, blijheid, verdriet en een periode van houden van nu echt voorbij.
Het is vier weken later, ze gaat nu met m'n beste vriend.
Vraag mezelf nu af, heb ik dit dan echt verdiend?
Ik kan haar naam niet meer noemen, de twijfel, ik wil er vanaf.
Dat gebeurt nu, ik maak dit gedicht voorlopig dan ook niet meer af.
