Uit het oog...
Eens deelden wij lief en leed.Ik dacht dat het jou ook zoveel deed.
Oke, jij zei dat het nooit meer kon zijn
dan een vlugge kus in de rokershal.
Maar wees eerlijk,
was dat wel het geval?
Wij hebben zoveel meer gedeeld met elkaar.
En dat we uit elkaar zijn valt me soms echt zwaar. Ik weet het, we zouden NIET verliefd worden op elkaar.
Maar daarin schuilde nou juist het gevaar.
Ik werd juist wel verliefd op jou,
en dat wist jij...
En toen jij bij mij op visite was
voor de beschuit met muisjes,
was het nog steeds niet voorbij
tussen jou en mij.
Maar na de kerstkaart hoor ik plots niets meer van jou.. Was het dit dan nou?
Is het dan toch uit het oog, uit het hart, alles is voorbij?
Of denk je toch nog wel eens aan ons, of aan mij? Vragen zonder antwoord...
Omdat jij de laatste bent die het hoort.
Ik moet proberen om het te vergeten...
Maar ik houd nog steeds van jou
en dat wil ik zo laten weten.
