inloggen

Een tel van leven

Vanuit de bron, waaruit ik ben ontstaan,
stroom ik naar de onmetelijke oceaan,
waar alles zijn einde vindt.
Ik ben een kiezelsteen,
Losgewoeld uit de aarde, het zand en de stenen.
Zo word ik voortgestuwd
door het water dat leven is.

Mijn leven duurt slechts één tel.
Eén tel van liefde,
Eén tel van pijn.
Eén tel van hebben,
Eén tel van zijn.

Ik ben beklopt, geschaafd, gevormd en misvormd
door een cultuur, die beschaving heet.
Zo rol ik over de bodem van de levensrivier
En velen rollen met mij mee.
Dit is mijn leven,
vol verwachting en angst
vol binding en eenzaamheid.

Mijn leven duurt slechts één tel.
Eén tel van liefde,
Eén tel van pijn.
Eén tel van hebben,
Eén tel van zijn.

Soms duurt die tel een eeuwigheid,
Soms slechts één flits in de tijd.
Evenwel…er is een moment van troost,
Een moment van innerlijke vrede.
Het eindpunt van die ene tel
is mijn verdwijning in de chaotische rust
van het eeuwige niets.

Mijn leven duurt slechts één tel.
Eén tel van liefde,
Eén tel van pijn.
Eén tel van hebben,
Eén tel van zijn.

Huub M. 2011

Achtergrond informatie

Hoe langer ik leef, hoe meer ik mij bewust ben van de korte duur van een mensenleven.

Vergelijkbare gedichten

  • Huub m.
  • 08/10/2012 17:12
  • Details
  • Categorie : filosofie
  • Aantal letters : 1236
  • Aantal woorden : 191
  • Aantal regels : 37
  • telvanleven