Van klad- tot netwerk
met kinderlijke verbazingen
reuzengrote, open handen
hunker ik naar 't leven
in de wereld om me heen
en ver daarboven
waar ik geen greep op krijg.
niets lijkt voor mij nog
vanzelfsprekend sinds ik
jouw dromen
tot leven zag komen
in een waaier van danspassen
pirouetten spiralend
naar 't universum.
soms
opgetild door zoveel schoonheid
worden mijn armen
wereldwijde vleugels.
liefelijk lokt mij dan het omegapunt
ik krijg zeewind in de zeilen.
joz. le bruyn
