Waar ?
Waar doet fatsoen z’n trouwe werk
is: “moed, beleid en trouw” geen kreet
die holgeslaakt welklinkend sterk
zich tóch een grote leugen weet?
Waar is vertrouwen niet misplaatst
op normbesef naast rechte rug
als ’t zelfzoekend ik op ‘t laatst
zo graag weerhoudt tot ’n stap terug?
Waar zijn nog waarden écht wat waard
waar menigeen zo graag mee prijkt
maar die zó dikwijls zijn ontaard
in retoriek naast zelfverrijkt ?