De moord
Ik heb het zien gebeuren!(Ik stond in hetzelfde gebouw).
Hij wurgde haar heel langzaam,
Met een stuk versleten touw...
De schrik sloeg mij om het hart,
Ik kon die man nooit aan!
En stel je toch eens voor...
Dat hij mij nooit zou laten gaan!
Ik moest zelfs even hoesten...,
Hield toen mijn adem in...
Je kon een speld horen vallen
(Gillen heeft geen zin!).
Maar toen hij eindelijk verdween,
Heb ik haar bekeken...
Stil ben ik naast haar gaan zitten,
Minuten leken weken!!!
Toen ben ik maar gevlogen,
Gaf haar een laatste zoen...
Ja wat verwacht je nou van mij...,
Alsof een vlieg nog meer kan doen!!!!!
