Fase
verder weg gelegen in de tijdop een warme dag
belande ik onopgemerkt
in een stroming
van onthaast naar zeer haastig
in een andere beleving.
op den duur was het niets
dan een emotiefestijn
in een gebouw
met zwart witte plavuizen
de kille sfeer
moest wel bevorderlijk zijn
om tot de realiteit te komen
en deze te aanvaarden
als de enige.
hoe fragiel moet een mens
eerst zijn geweest
om uit te kunnen groeien
tot een boom, hoog, breed
en vol van blad
ruisend en zwiepend
in de woelige wind.
uiteindelijk bleek
het euvel
de ontgroening
waar alles mee is begonnen.
