Mijn Kerstgedachten van vorig jaar
de nachtmis was rumoerigzweet en mirre door elkaar
kaarsjes flikkerde volop
en dacht ineens
mochten kaarsje wel flikkeren
ah, kardinaal Simonis vrij vandaag
kleine Jezus onbewegelijk in kribbe
mam Maria er streng naast
Jozef in geen velden of wegen
en zei in mijzelf
ja die vaders ook altijd
zijn er nooit wanneer het moet
de preek was weer hetzelfde
herdertjes die werden gestoord
iets over onbevlekte ontvangenis
en opeens begreep
dat God altijd nog kon ontkennen
als het geheel mis zou lopen
gezang zwol aan
vermeende consanguiniteit
iedereen afgemat van het vreten
bedacht ik
dat van al dat aangekomen vet
mijn olielampje jaren kon branden
keek naar de man in het rechterschip
zijn blik naar het meisje in volle bloei
bobbel in zijn broek dat groter werd
ik realiseerde mij
dat de herder daar geen last van had
wegens zijn jurk, vooralsnog hij … .
een aantal misdienaars kwamen
zingend met veel eraring
de zwaaiende mirrepot ontwijkend
lachend vroeg ik mij af
hadden zij door de Arbo afgedwongen
misschien wel kerkgymnastiek
de strenge koster keek wazig rond
met rode hoofd en ogen als vuur
de orde ontglipte hem enigszins
ik vermoedde
dat koorknaapjes ondeugend waren
en hel alsook hemel wel hadden gezien
man in het zijschip zat ongemakkelijk
had de gezangenboek op zijn kruis
keek als een onschuldig schaapje
ik wist beter
zijn vrouw ook en porde hem ruw
verschrikt keek hij haar onnozel aan
priester vond dat wij gul gingen geven
obstinaat zong de gemeente het slotlied
heilige nacht, stille nacht
en ervoer
dat deze stille nacht overstemd werd
door het vals gezang van de gemeente
de priester zei dat wij lichtjes waren
in zonde verborgen, doch bevrijdt
koster met collectezak kwam langs
achteraf vroeg ik mij af
waren wij nu de welbekende lichtjes
of de gesjochten en veel lichter
Zalig Kerst … .
