Valentijn
als mijn hart de sleutel kendedan bezong ik onze Valentijn
op louter zachte wende en
met een lieflijk refrein
de binding van het minnen
op weefsels van satijn
als mijn en dijn zich binden
in elk de ander te zijn
maar je lippen zijn als doornen
op de breuklijn van oude pijn
en ik vraag je in loze woorden
waarom ben ik jouw Valentijn?
