Wel lente, geen liefde
Bloesems aan bomen en struiken.De lente laat alles ontluiken.
Alleen de liefde wil niet ontspruiten.
Het is een éénrichtingsverkeer.
Daartegen is geen verweer.
Ik blijf niet meer wachten,
mijn pijn is toch niet te verzachten.
Ik ga nu mijn eigen weg,
de zoveelste keer dat ik dat zeg.
Voor mij nu even geen relatie meer.
Ik heb er genoeg van deze keer.
Ik mag er blijkbaar alleen maar van dromen.
Ik zucht en kijk naar de bloesems aan de bomen.
Zal er voor mij ooit nog liefde komen?
