ZOMAAR EEN LEVEN
zomaar een jeven,een liefde, een warmte, je wordt geboren
zoals een dag met z'n ochtendgloren
als een maan die gaat,als een zon die komt
een wonder gods, dat alles verstomd
je groeit op, een menselijk wonder
met ouders die geven, je kunt echt niet zonder
je wordt groter en wijzer, gaat praten
je leert wat je mag doen, maar ook wat je moet laten
dan komt als vanzelf die moeilijke pubertijd
die brengt in jou een ongelooflijke strijd
houd ik van hem, of houd ik van vrouwen
kan ik mijn eigen gevoelens vertouwen
verdriet, wanhoop, welke weg moet ik gaan
heb ik het goed, of toch verkeerd gedaan
je bent erg verward en ook erg gegriefd
dan zie je hem.......... en wordt zeer verliefd
maar hij had, dat kon hij niet weten
in zoeken naar zichzelf zijn gezondheid versleten
verdriet, tranen, pijn.....maar een rotsvast vertrouwen
dat je altijd op de liefde kunt bouwen
want jullie samen, dat kan geen mens je verhinderen
zijn en blijven voor altijd gods kinderen.
