De broers van de Sultan.
Als je een broer van de regerende Sultan was in het oudeEgypte, dan was je leven niet fijn. Zoals ik in een vorig
gedicht al heb bericht. (De jaloerse vrouwen) Het leven
in een Harem is niets wat men er van verwacht.
Toen Ahmet de troon besteeg in het jaar 1603, schafte hij
broedermoord af. Want broer zijn van de Sultan was een
regelrechte straf. Ahmet had een geniaal plan bedacht.
Vanaf nu ging het kooiensysteem van kracht.
Dat betekende dat alle broers van de Sultan werden
opgesloten. Waarom ? Ahmet vond zichzelf niet dom. Hij
wist dat er achter zijn rug om werd gekonkeld en gedaan
En iedereen kon hem iedere seconde naar het leven staan.
Ja, zijn leven stond altijd op het spel. Bij Allah die
alles weet.
En ook Ahmet wist het wel. Het gedeelte waar de prinsen
werden opgesloten noemde men Kafes. Als de Sultan zonen
kreeg mochten ze de eerste 8 jaar bij hun Moeder blijven.
Daarna werden ze opgesloten bij hun Ooms.
De kooi werd gedeeld met doofstomme bediendes en
onvruchtbare concubines.Het was natuurlijk niet de
bedoeling dat men zich voort ging planten. Neen, dat
recht had alleen de Sultan. Zoals zijn naam al zegt
(prijzenswaardige) vond Ahmet zichzelf als broer helemaal
niet zo slecht.
En als Ahmet overleed Moge Allah tevreden over hem
zijn Dan was de nog in levende broer, de volgende Sultan
Pas als die broer was overleden kwam zijn zoon aan de
beurt.Had Ahmet dat niet prachtig bedacht ? Natuurlijk
niet. Het hele systeem klopte niet.
Na jaren lang te zijn opgesloten met bediendes die niet
konden praten.Kwamen er halve imbecielen uit de kooi. Nou
Sultan daar gaat je plan Helemaal niet mooi.De broers
hadden nooit iets mogen leren. Dus iets van bestuurlijke
ervaring was er al niet bij.
Het waren grote kinderen zo groen als gras. Het beetje
dat ze hadden geleerd kwam van de zonen van de Sultan, die
met hun 8 jaar nog het meeste wisten. De prinsen waren
altijd bevreesd voor hun leven. Want Ahmet's toorn deed
een ieder beven. Als hij zich weer bedreigd voelde, en
dat gebeurde vaak Schreeuwde hij om wraak. Dan liet
hij de helft van de kooibewoners doden.
Zo was het leven in de Kafes gelijk aan dat van een
gekooid dier. Tot op een dag Ahmet stierf Moge Allah
tevreden over hem zijn De prinsen wilde eerst zijn lijk
zien. Het kon best een wrede grap zijn van Ahmet misschien
Ook de harenvrouwen deden hun best om te rouwen.
Ze wisten nu kregen ze een nieuwe heer. Bij Allah, een man
die eruit zag als een dier en nauwelijks kon praten. Iets
zat goed fout dat hadden de dames snel in de gaten. Met de
eunuchs werd een plan bedacht. De kooi wed geopend en daar
waren hun zonen Ze dankten Allah voor zijn wijsheid. Ze
zouden hem belonen. Door deze Sultan te behagen.
Zonder erover te klagen. De vrouwen waren hun luie leven
ook gewend. Zij waren het die de Harem in stand hielden in
die dagen. Ze zorgden er wel voor dat Sultan's leven
niet erg lang zou duren. Want dan kwam hun geliefde zonen
aan de macht. Hadden ze best goed bedacht.
Dus als je zegt mensen wat leven we in een wereld vol
verdriet Dan kende je het Haremleven in het oude Egypte
nog niet.
Fairouz
