Ik adem
Ik adem met de bomenin een stille nacht
Ik adem naast de struiken
op een donker pad
Ik adem vruchten die ik mij bedenk
in jouw plukken wil
Ik adem hand in hand je huid
ik adem door een roze bril
Ik zie je wassen in mijn dromen
gewassen in mijn groei
Ik zie je liggen in een streling
dun als rijstevloei
Ik zie de rook opgaan in cirkels
van ons gezamelijk vuur
Het duurt maar even in mijn slaap
toch is het daar steeds weer
Voor even nog voor ik wakker word
in de luchtwegen van een ééndagsvlieg
vervlogen etmaal in een adem
die ik deelde met jou
