Mijn bos
Bos met je betoverende kleuren
als magie en
nostalgie...
zijn je bekende geuren
uit een verleden
uit verliefde tijden
maar ook in zorgen en lijden
tijden...
Bos met al je bomen
je zand en je rust
ooit mijn dromen
meegenomen...
naar omhoog...
naar daar waar ik ooit vloog
hoog!
veel te hoog!
viel ik diep,
veel te diep!
Bos met al je dreven
ik ken je al mijn hele leven
ik heb in je gerend en gerold
gewandeld en gelopen
gedraaid en getold
op handen en voeten gekropen
gelachen en gezweet
en ook gehuild
Bos met al je dennen
Je hebt me vast al leren kennen
mijn geheimen en wensen
mijn innerlijke ik
uit alle andere mensen
herken je mij vast
in één ogenblik
Bos met al je liefde
En ik ken ook jou
mijn bos waarvan ik hou
in verdriet, kommer en kwel
ging ik door een hel
maar onder je bomen
te mogen lopen
heeft me vaak gesust
gaf me meestal rust
Bos met al je verborgen kantjes
je geeft me de richting aan
die ik hoor te gaan
Ik probeer ze te volgen
naar behoren
maar toch loop ik
nog steeds
wel eens...
doelloos...
verloren...