Waterkant
gisteren liep ik langs de waterkantboeide mij ontzettend, was reuze interessant
zag zo mooie waterpest, daar drijven in de vaart
en er zwom een eendje met een pluimpjes staart
was er rustig en o, zo mooi en kalm
bleef mij verwonderen over de struktuur van een riethalm
en er stonden mooie gele boterbloemen te waaien,
de wind nam hun beweging mee, werd dus zwaaien
de zon scheen ook mooi zo door het riet, prachtig
werd er emotioneel van, werd mij bijna te machtig
ja ik was opeens vervuld van de natuur zo mooi
in de weilanden lagen ronde balen van hooi
naast mij stond mijn hond uit het water te slobberen
terwijl een zwanenpaar met jongen voorbij dobberde
ze waren beige met grijs, ouders waren allert zo als altijd
bijna geen zwanenpaar raakt dan ook hun kinderen kwijt
ja het was daar uniek zo 's-morgens aan het water
je geniet nog door, een heel tijdje later
water dat zo kabbelt om je heen, de rust ten top
weet zeker dat ik daar op die plek nog heel wat vaker stop
geniet van de natuur hij is zo kostbaar
Gedicht details
Dichter
- Herfstkind
- 2009-08-23 17:50:01
- Catagorie : natuur
- Aantal letters : 1044
- Aantal woorden : 189
- Aantal regels : 21
- Tags : waterkant, waterpest, zwanenpaar