Inspiratie kwijt.
Eigenlijk wil ik nog wel eens graag,
hier een gedicht invoeren
Maar eveneens stel ik me dan weer de vraag,
kan ik mensen nog ontroeren?
Kunnen woorden die worden geschreven,
door een ziele- leek als ik,
iemand wel een beetje kracht en troost geven...?
Wat is het toch waard: mijn tekst, mijn vers, mijn limerick?
Toch wil ik nog even in mezelf blijven geloven,
ook al vallen tussen rijm en gedicht...
hier en daar grote gaten, diepe kloven,
en zie ik in het zwarte donker, geen enkel waarneembaar licht