Haag
Als ik uit het raam kijkzie ik de dorre bladeren van de haag
en denk
hoe vreemd het is
dat alles dood moet gaan.
Zijn we daarom zo gehaast?
De wind waait wat dode bladeren weg.
Ik kijk ernaar en denk
straks is het lente
en staat de haag nieuwgroen in blad.
En denken doe ik,
hoe vreemd het is ,
met elke lente komt de mens
slechts dichter bij
de dood.
De haag, met de belofte
van vernieuwing
kijkt terug en lacht
zijn dorre bladeren weg:
wie verdort ?
Ik zit bij het raam,
en kijk.
En denk.
En voel me oud.
En moe.
En wou
dat
ik
een
haag
was.
En jij de lente.
Gedicht details
Dichter
- Sallinger
- 2008-12-07 15:54:16
- Catagorie : overlijden
- Aantal letters : 607
- Aantal woorden : 117
- Aantal regels : 32
- Tags : dood, oud, lente