In Leegte Gevangen
Verslagen dwaal jij door mijn gedachten
Mij leidend naar de plaats waar wij onze dagen doorbrachten
Jouw lach echoot nog door de leeggestroomde gangen
De schittering in je ogen nu in leegte gevangen
Een kamer die jouw aanwezigheid niet meer zal kennen
Zacht tapijt dat jouw voetstappen nooit meer zal dempen
Langzaam verstoffend, wachtend op jouw wederkeer
Wachtend op de tijden van weleer
Jouw lach echoot nog door de dieptes van mijn ziel
Jouw stem nog immer teder fluisterend in mijn oor
Jouw wanhopige pogingen in mijn geheugen gegriefd
Een hopeloos gevecht, maar al die jaren vocht je door
Voor een leven dat je nooit krijgen kon
Een droom die je nooit verwezenlijken zou
Voor een nieuwe tijd die voor jou nooit begon
Een fantasie die je nooit opgeven wou
De schittering in jouw ogen nu in leegte gevangen
Een brandend verlangen voor eeuwig gedoofd
Jouw engelachtige glimlach in leegte gevangen
Alleen een asgrauwe schim omgeeft nu nog je hoofd
Zoveel liefde die ik je had willen geven
Maar dat is je allemaal ontgaan
Was je maar bij mij gebleven
Had je het maar nooit gedaan
Ik heb jouw angsten gedeeld
De pijn gevoeld die je verscheurde
Jouw demonen veroordeeld
Door jou verdriet meegesleurd
Je voelde je niet begrepen, je voelde je alleen
Maar ik was er altijd voor je, hoe kon je dat vergeten?
Ik heb je altijd gesteund, tot de dag dat je verdween
Je voelde je niet begrepen, je voelde alleen
Maar ik was er altijd voor je, dat heb je ook geweten
Want ik veegde de tranen van je gezicht
Fluisterde je de kracht toe die je zocht
Vergezelde je op een eenzame tocht
Op weg naar geluk, de vrijheid die je zocht
Jouw lach echoot nog door de dieptes van mijn ziel
Jouw stem nog immer teder fluisterend in mijn oor
Jouw wanhopige pogingen in mijn geheugen gegriefd
Een hopeloos gevecht, maar al die jaren vocht je door
Voor een leven dat je nooit krijgen kon
Een droom die je nooit verwezenlijken zou
Voor een nieuwe tijd die voor jou nooit begon
Een fantasie die je nooit opgeven wou