De keus
soms denk ik even terug,
aan een gelukkig moment
want ook al is er veel gebeurd,
ook ik heb die gekend
maar om me echt omhoog te trekken,
uit die diepe put
zijn het er gewoon te weinig,
dat heeft geen enkel nut
en nu zit ik hier alleen,
in een draaikolk diep en zwart
ik wil dit echt niet meer,
klinkt in m'n hoofd heel hard
toch zit ik hier nog steeds,
al weet ik niet voor hoe lang
ik heb een grote mond misschien,
maar ben innerlijk heel bang
maar ben ik bang voor de verkeerde keus,
of voor de pijn telkens weer?
eerlijk gezegd weet ik het niet,
maar alles doet me zeer
toch zal ik een beslissing moeten nemen,
hoe moeilijk dat ook zal zijn
want kies ik voor rust en vrede,
of voor nog meer pijn?