inloggen

Sinterklaasgedicht voor medewerkers

ERA?? Wat is dat nu eigenlijk voor een ding?
Ik dacht in eerste instantie, dat het om een botervlootje ging.
Maar mijn pieten er op uitgestuurd,
Toen bleek dat jullie voor totaal iets anders zijn ingehuurd.

ORM, OPS, ESF, ETF, ECC, MPTE, TFS en al die kreten,
Enkel daarvan ging Pietje al behoorlijk zweten.
Verificatie, validatie, een FOMmetje hier en RTR daar,
Heel veel maanden verder, en ng niet zonneklaar.

Om over requirements, patching, testing en code making maar te zwijgen,
SPRs, DISsen, NCRs, PIRNs, SERs, om t er benauwd van te krijgen
Ook the ERA trainings guide bood weinig inzicht,
T is een wonder dat jullie nog niet zijn gezwicht.

Al jaren aan het ploeteren, zweten, ontwerpen, testen en bouwen,
Je moet wel ontzettend veel van je werk houden?
Druk van ESA, subs die niet leveren, mensen van t project getrokken,
Iedereen ontevreden, gewoon maar doorgaan, zonder mokken?

Maar soms ziet Sint een treurig gezicht, een kromme rug,
En hoor ik je denken, wordt die olifant nou nooit een mug?
Steeds gaat er van alles mis en zit het tegen,
En ondertussen gaan de jaren zwaarder wegen.

Het zoveelste nieuwe management, een frisse wind, nou WAT een feest,
Zou dit nu echt de laatste keer zijn geweest?
Andere aanpak, risk management, leuke planning, maar niet te halen?
Die lui zijn gek! En je begint er steeds meer van te balen!

Stapels papier, actielijsten die maar blijven groeien,
En het lijkt ineens of heel Dutch Space zich met ERA wil bemoeien.
Zouden ze het niet begrijpen, of het gewoon niet willen weten,
ERA bouw je echt niet af zonder heel hard werk en nog meer zweten!

Maar ergens brandt in jou een vuur,
Het MOET toch lukken op den duur?
Je houd jezelf op de been, nog n keer in de overuren, FAR in het vizier,
En plotseling gaan dingen lukken, heb je heel voorzichtig plezier.

Paaltjes worden genomen, milestones eindelijk gehaald, kleine stapjes vooruit,
En ineens dat gevoel: we zitten tenslotte met zn allen in dezelfde ERA-schuit.
Schouders eronder: OP naar die aflevering, met of zonder vlucht,
Stiekum geloven dat er een einde komt aan de ERA-klucht.

Er is nog een lange weg te gaan, dat moge duidelijk zijn,
Maar soms moet er ook ruimte zijn voor een klein beetje gein.
Even minder serieus, vandaar dit gedicht met kleine attentie,
Misschien dat ERA dan n moment niet voelt als detentie.

En dan tot slot, het moet gezegd: aan inzet, doorzettingsvermogen en vakmanschap geen gebrek,
Ik hoop dat je ze kunt waarderen, deze woorden van een oude gek!

De Sint

Achtergrond informatie

Geschreven voor het ERA team van Dutch Space te Leiden

Vergelijkbare gedichten