Polilla

Woorden hangen
als geurende appels aan de boom
een zoete belofte

Ploffend strijken ze één voor één
neer op het gras
alles is stil

Als een parfum
wil ik ze verstuiven
op mijn kleren

Ik wandel
zonder probleem
met een raadselachtig
teen
door een herinnering

Het gras voelt koud aan
kouder
nu
ik me minder
aantrek

Eén mot
huist blijkbaar
in het kluwen
van mijn gedachten