ALS STORMEN WOEDEN
Als stormen komen, overdag,je staat in het volle leven,
met gulle en een warme lach,
wat zoveel plezier kan geven!
Dan komt opeens daar dat bericht,
je lieve kind, zo klein, is dood!
Hij was jouw liefste levenslicht,
plotseling, weg...de nood is groot!
Er viel een bizarre stilte,
in een mooi lijfje stil en klein.
Nu is daar een doodse stilte,
waar een druk leventje moest zijn.
Onbegrijpelijk gebeuren,
waar was God nu, op dat moment?
Wij vragen dat steeds; en treuren,
hij was toch onze kleine vent...!
Deze vraag, die hoor je vaker,
het antwoord krijg je zeker, ooit!
God de Heer is toch de Waker,
Hij geeft, als *Tijden zijn Voltooid*?
Het kindje is nu in Zijn Armen,
het is daar veilig en geborgen!
De Liefde Gods zal hem verwarmen,
hij wacht daar op dé Nieuwe morgen!
Jiooda.
