Eentonig lied

Eentonig lied,
kleurloos verdriet.
Eeuwig zal ik verlangen,
naar sierlijke zangen.
Dansen op een romantische plek,
met de adem van mijn lief, in mijn nek.
Met daarop volgend de ochtendstond,
die natuurlijk goud heeft in de mond.
Eentonig lied,
begrijp jij dit dan niet?
Of weet je het zeker wel?
Is zo dan het spel?
Moet je eerst geproefd hebben
van verdriet,
eer je het echte geluk pas ziet?