Hart werkt niet op diesel
ah, het licht dat brandah, nu gaat het licht uit
ik voel hoe de eenzaamheid me besluipt
hoe de wind huilt
hoe de waterleiding ratelt
er is nu niks te bekennen
van de hyperactieve jongen die schatert
ah, soms ben ik verward heb in angst
voor een gevoel wat ik niet snap
niet kan uitdrukken tegen mensen
soms wil ik er ff tussen uit knijpen
die ogen die me aan kijken zouden
me toch niet begrijpen
soms voel ik me vreemd tussen de mensen
soms voelt het of ik niet besta
en alles langs me heen gaat
of de stemmen die ik hoor mijlen ver weg zijn
soms voelt het of alle stof op is in m'n brein
soms denk ik; ben ik raar of zouden
er meer mensen als ik zijn
mensen die je een vriendelijke glimlach
geven; warm en vertrouwd
maar soms
is het uiterlijk heel anders dan de inhoud
mensen ophikkend tegen een nieuwe morgen
soms is het verborgen
heel diep als de oceaan
en zie je bij die mensen pas een traan
wat alleen wordt weergegeven in de spiegel
en aan niemand anders, soms
vinden die mensen hun verwarrende gevoel
hun eigen griezel
ons vertrouwen liefde en hoop
wordt zo makkelijk weggeworpen als een kiezel
soms wordt mijn hart figuurlijk verscheurd en opgegeten
als een schnitzel
soms zijn we zo leeg
maar helaas ons hart werkt niet op diesel
