Dovemans..
“Ik krijg” zei zij: "n lumineus idee :
ik vul gewoon m’n (wél wat-grote) oren
met roze klodders klef papier-maché,
dan hoef ‘k tot pakjes-avond niks te horen !”
Dat zei ze... dus dat heeft ze prompt gedaan,
want in die tijd liep ’t niet zó in de gaten.
Maar dichte oren, beste lui, daar wén je aan,
daarom heeft ze het daarnà maar zo gelaten...
Zo heeft zij ze, vindt u dat nou verkeerd?
van dovevrouws tot -mans getransformeerd.